Erfgoeddragers beëdigd

Kinderen geven oorlogsverhalen van ouderen door: "Het moet leven"

Er zijn steeds minder getuigen uit de Tweede Wereldoorlog. Daarom beloven zes kinderen om de verhalen van deze mensen levend te houden.

Voor het oog van een volgepakte Verzetszaal in het Fries Museum hangt Betty László-Eldering een medaille om de nek van Wytske de Haan. Daarna maakt Wytske haar belofte: "Ik beloof het verhaal van Betty László door te vertellen."

Een luid applaus volgt en Betty geeft Wytske een liefdevolle knuffel. Zo worden alle zes kinderen één voor één gehuldigd door 'hun' oudere.

Het initiatief heet In mijn Buurt en is een idee van Minka Bos. Het doel achter het project is dat kinderen leren en zich bewust worden van de geschiedenis door het ontmoeten van oudere mensen en daarmee in gesprek te gaan.

Het is de bedoeling dat ze de verhalen van deze mensen zullen uitdragen op bijvoorbeeld herdenkingen.

© Omrop Fryslân

 

Met de huldiging in het Fries Museum zijn de kinderen vanaf nu dus officieel

Erfgoeddrager Femke Osinga sluit zich daarbij aan. Zij vertelt het verhaal van Baukje Post door.
Tijdens de hongersnood ving de huishouding van Post een kind op uit Amsterdam. Die hebben ze opgevoed als hun eigen broertje.

Emotioneel

De leerlingen werden niet zomaar in het diepe gegooid. Voordat ze op bezoek gingen bij de erfgoedgevers kregen ze interviewtraining en hielpen journalisten ze van tevoren bij het bedenken van vragen.
"Alleen op het einde van het gesprek waren de vragen een beetje op, dus dat was wat moeilijk", vertelt Femke met een kleine glimlach.
Soms waren de gesprekken heftig en raakten de vertellers zelfs emotioneel. Dat gebeurde bijvoorbeeld bij het bezoek van Sylke Buruma aan haar verteller.
Die kon haar tranen niet inhouden toen ze vertelde over haar vader die bij een razzia werd opgepakt en naar een werkkamp in Duitsland werd gebracht.
"Dat was wel echt heel verdrietig om mee te maken", vertelt Sylke.

© Omrop Fryslân

Betty László-Eldering is een van de ouderen die haar verhaal gedeeld heeft. Ze is trots op de kinderen, ze vertelt dat het stigma dat kinderen oppervlakkig zijn helemaal niet klopt: "Ze hadden goede vragen en ook veel aandacht."

Zelf maakte László-Eldering de oorlog mee als meisje, haar vader deed veel voor het verzet.

 

Waterloo

 

Ze vindt het erg belangrijk dat de verhalen van de oorlog blijven leven, want zonder het verleden is er geen vandaag. Met een glimlach haalt ze haar eigen opa aan als voorbeeld.

Die vertelde nog verhalen over dat ze op school de tachtigste verjaardag vierden van de Slag bij Waterloo. "Kun je je dat voorstellen? Dat is lang geleden!"

Door de verhalen van grootvader begon die geschiedenis voor László-Eldering ook weer te bloeien. "En dat moet ook. Het moet leven, het moet niet gewoon een boekje zijn."

Betty László-Eldering is een van de ouderen die haar verhaal gedeeld heeft. Ze is trots op de kinderen, ze vertelt dat het stigma dat kinderen oppervlakkig zijn helemaal niet klopt: "Ze hadden goede vragen en ook veel aandacht."

Zelf maakte László-Eldering de oorlog mee als meisje, haar vader deed veel voor het verzet.

© Omrop Fryslân  Dennis Terpstra

Tijdens de Dodenherdenking op 4 mei in Noardburgum treedt Fenna op als zogenaamde Erfgoeddrager. 

Tijdens deze herdenking bij het Oorlogsmonument in Noardburgum deelt zij een belangrijk lokaal geschiedenisverhaal: 

  • Fenna vertelt het persoonlijke oorlogverhaal van Evert Sijbesma. Evert Sijbesma is een van de vijf medeburgers die op het lokale verzetsmonument worden herdacht

 

  • Naast Fenna spreekt ook Sanne, die het verhaal van Griet van der Veen - Kingma overdraagt.

Beide jongeren doen dit als onderdeel van het project In Mijn Buurt, waarbij kinderen verhalen van ooggetuigen of oorlogsslachtoffers overnemen en doorvertellen om de herinnering levend te houden. 

«